Kiedy kamera już nagrywa, ostatnie, czego potrzebujesz, to jeszcze jedna rzecz do pilnowania.

Robimy narzędzia, które ustępują z drogi. Nie z zamiłowania do minimalizmu — po prostu ta praca jest twoja, a narzędzie, które wciąż przypomina o sobie, zajmuje miejsce, na które nie zapracowało.

Podkręć każdy kanał do końca, a wyjdzie biel: wszystko obecne naraz, nic nie krzyczy. Pod takim znakiem pracujemy.

Pierwsze z nich to Tacet. Teleprompter, który idzie za twoim głosem zamiast za stoperem. Czeka, kiedy zatrzymasz się nad zdaniem, odnajduje cię, kiedy się potkniesz, a poza tym trzyma się tam, gdzie miejsce promptera — poza kadrem.

Jedna osoba. Kilka rzemiosł. Robione powoli.